Władysław Erazm Burzyński
(ur. 02.06.1869 r. w Krakowie – zm. 16.10.1940 r. we Lwowie)


Władysław Burzyński w okresie studiów
 (lata 90-te XIX w.)

Młodszy syn Piotra Burzyńskiego i Emilii Kopff. Ukończył krakowskie III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego, gdzie zdał egzamin maturalny 28.06.1888. Opiekunem Władysława był wówczas Wiktor Kopff (1888/1889), a następnie w latach 1890/91 - dr Karol Estreicher.


Władysław Burzyński (ok.1874)

Studia odbył w Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa. Jako student zwyczajny w latach 1888/1889 – 1892/93. Absolutorium uzyskał 31 VII  1893. Doktor praw 31 XII 1894 . Państwowy egzamin prawniczy: egzamin historyczno- prawny 27 VII 1891; egzamin sądowy 28 VII 1894; egzamin z nauk politycznych 19 X 1894. Doktorat uzyskał 31 XII 1894 .Następnie odbył służbę wojskową, jako żołnierz C.K. artylerii, a następnie studia inżynierskie w Akademii Leśnej w Wiedniu (1899).

 


Władysław Burzyński (u góry, pierwszy z lewej) w gronie absolwentów Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie (1888)


Władysław Burzyński w okresie służby wojskowej (ok.1895)

W 1897 r. ożenił się z Zofią z Hessów (1869-1922). Z tego małżeństwa narodziło się dwoje dzieci: Anna (1900-1995) oraz Zbigniew (1902-1971).

W 1918 r. wziął udział – jako ochotnik – w walkach w obronie Lwowa, gdzie został ranny. Po powstaniu II Rzeczpospolitej wstąpił do państwowej służby leśnej.

Dokumenty potwierdzające udział Władysława Burzyńskiego w walkach o Lwów w 1918 r. oraz odniesione tam rany.


Dr Władysław Burzyński (1921)

Gdy zmarła jego pierwsza żona, ożenił się ponownie (29.04.1925 r.) z młodszą o 35 lat, pochodzącą ze Lwowa Elżbietą Heleną Jaźwiecką (1904-1994). Z tego małżeństwa urodziło się troje dzieci: Maria (1925-), Stanisław (1927-1928) oraz Tadeusz (1928-1979).


Władysław w towarzystwie żony Heleny, brata Stanisława oraz dzieci Tadeusza i Marii (ok. 1934)

W rodzinnym gronie:
Władysław, Maria, Helena i Tadeusz Burzyńscy
(1937)

 

Przez całe życie przyjaźnił się kolegą gimnazjalnym Antonim Zollem – przodkiem prof. Andrzeja Zolla.


Spotkanie b. absolwentów Gimnazjum Sobieskiego w Krakowie (1938)
Władysław Burzyński (siedzi, pierwszy z lewej).
Antoni Zoll (stoi, trzeci z lewej)

Po przejściu na emeryturę w 1935 r. przeniósł się wraz z rodziną do Lwowa. Zmarł w wieku niespełna 72 lat, i został pochowany wraz z pierwszą żoną na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.


Grób Władysława i Zofii Burzyńskich na
Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (1945)

Władysław Burzyński był zapalonym myśliwym, znawcą i miłośnikiem przyrody. W okresie międzywojennym opublikował rozprawę O niedźwiedziu wschodnich Karpat „Ochrona Przyrody” 1931 oraz książkę Z Karpat (wspomnienia myśliwskie). Warszawa 1933 (książka powstała z okazji konkursu olimpijskiego w 1932 r.)


Władysław Burzyński na polowaniu
(lata 20-te XX w.)


Władysław Burzyński (siedzi pierwszy z lewej)
podczas polowania
(1932)

 

Źródła:

  1. Relacje: Heleny Burzyńskiej,  Marii Tomków – Szklar (Burzyńskiej)
  2. Archiwum pamiątek rodzinnych (w posiadaniu Marii Tomków-Szklar)
  3. Przekrój, Nr 1703 z 27.11.1977 r.
  4. Władysław Burzyński; Z Karpat (wspomnienia myśliwskie). Warszawa 1933
  5. Stanisław Brzozowski; Studia rolnicze, leśne i weterynaryjne Polaków w Wiedniu od XVIII do XX w. Wrocław 1967
  6. Archiwum UJ – materiały Antoniego Kopffa